สอนภาษาเขมรที่เอาไว้ใช้เผื่อเวลาฉุกเฉินครับ

ก่อนอื่นต้องขอขอบคุณ ที่ให้ความสนใจในภาษาเขมรครับ ซึ่งปัจจุบันก็เริ่มมีความสำคัญมากขึ้นเพราะเขมรก็เริ่มพัฒนาประเทศมากขึ้นแม้จะยังยากจนก็ตาม คนเขมรอีสานไต้บ้านเราก็มีจำนวนมากขึ้น สภาพความเป็นอยู่เริ่มดีขึ้น ภาษาเขมรก็เริ่มมีความสำคัญขึ้นมาในระดับหนึ่งนั่นเอง

ต่อมาชอบรูป ที่คุณ Sukum นำมาลงมากเลยครับ เท่ห์จริงๆ คนถ่ายถ่ายได้ดีครับ คนในภาพจมูกโด่ง ผิวคล้ำ หน้าคมเข้ม สมกับเขมรมากๆ เดาเอาน่าจะเป็นคนจังหวัด บัดด็อมบอง (พระตะบอง) หรือไม่ก็ไกล้เคียงแถวนั้น ยิ่งสำเนียงพูดจะฟังแล้วเข้มแข็งแข็งแรง เหมือนกับเขมรอีสานไต้บ้านเราเดะๆ


สถานการณ์ต่างๆที่คุณถามมาคือ..
ขอข้าว ............... ซม บาย โฮบ พอง บาท >>>>>> ขอ ข้าว ทาน ด้วย ครับ
ขอน้ำ .............. ซม ตึก เพอะก์ พอง บาท >>>>>> ขอ น้ำ ดื่ม ด้วย ครับ
ไม่มีตังด์ ............... มึน เมียน ลุย / มึน เมียน ปรัก >>>> ไม่ มี เงิน
หลงทาง ............... ขญม ว็วงวีง ผล็อว จูย ปรับ ผล็อว พอง บาท >>>>> ผม หลงทาง ช่วย บอก ทาง ให้ด้วย ครับ
พูดเขมรไม่ได้ ........... นิ-เยียย ขแมร์ มิน บาน >>>> พูด เขมร ไม่ ได้ .......... มึน แจะห์ นิ-เยียย ขแมร์>>>> ไม่สามารถ พูด เขมร ได้



** คำศัพท์
ว็วง-วีง ------ หลง(ทาง)
แจะห์ ------- สามารถ , ทำได้
ลุย / ปรัก ----- เงิน
ปรับ -------- บอก
ซม -------- ขอ

                                                                       ที่มา..http://www.baanmaha.com/community/thread3378.html